تو دانی اینکه بزرگان این دیار از شعر

ز هرکناره به قصر تو جسته اند هبوع

بزرگوارا دارم طمع که برهاند

عنایت توام از کید روزگار خدوع

چنان رمند که زاهد ز فعل نامشروع

به خاکپای عزیزت هنر چنان خوار است

که مال درکف فیاض و زر به چشم قنوع