به خشک سال ز کشت زمین نامزروع

به خاکپای عزیزت هنر چنان خوار است

که مال درکف فیاض و زر به چشم قنوع

مرا ز شعر همان منفعت که دهقان را

عجب تر آنکه کسی جز تونی که بشناسد

قشور را ز لباب و نجیع را ز نجوع

اگر به چون تو کریمی کنم شکایت حال