اگر به چون تو کریمی کنم شکایت حال

به خشک سال ز کشت زمین نامزروع

عجب تر آنکه کسی جز تونی که بشناسد

قشور را ز لباب و نجیع را ز نجوع

مرا مگوی حریص و مرا مگوی هلوع

نه سفله طبع بود بخردی که بهر معاش

بر آستان کریمان کشد نفیر ز جوع