رزانت تو بر از صدهزار کوه محلق

کدام مظهر بیچون بود به خاک تو مدفون

که از زمین تو خیزد همی خروش اناالحق

حصانت تو بر از صد هزار حصن مشید

ز بس رفیعی و محکم زبس منیعی و معظم

به راستی که خموشیست در ثنای تو اوفق

چنان نماید سرگشته در فضای تو گردون