به راستی که خموشیست در ثنای تو اوفق

حصانت تو بر از صد هزار حصن مشید

رزانت تو بر از صدهزار کوه محلق

ز بس رفیعی و محکم زبس منیعی و معظم

چنان نماید سرگشته در فضای تو گردون

که در محیط یکی بادبان گسیخته زورق

به نزد نزهت تو نزهت بهشت مضیع