به بوستان سخن گشت در ثنای تو مورق

چو گشت چنبر و سقف تو از نقوش نو آیین

چو نای فاخته و گردن حمامه مطوق

نهال فکرت قاآنی از سحاب معانی

پس از ورود سرود از برای سال طرازت

زهی زمین تو مسجود نه رواق معلق