کالفت شوق بدل گشت بدین کلفت شاق

چون شنید این سخن آهنگ جزع کردو زجزع

گهر افشاند به گلبرگ و شدش طاقت طاق

گفت قاآنی احسنت چه رو داد ترا

نه تو گفتی ز تو تا حشر نبرم پیوند

چون شد آخر که چنین زود شکستی میثاق

تا به کی راه مخالف زنی اندر پرده