نه تو گفتی ز تو تا حشر نبرم پیوند

گهر افشاند به گلبرگ و شدش طاقت طاق

گفت قاآنی احسنت چه رو داد ترا

کالفت شوق بدل گشت بدین کلفت شاق

چون شد آخر که چنین زود شکستی میثاق

تا به کی راه مخالف زنی اندر پرده

راستی راه دگر زن که نیی از عشاق