بس که حرفم چو طبیبان ز علاجست و دوا

بدل شهد مصفا دهدم سم زعاق

دفتر نظم معاشی که مرا بود قدیم

باد سرخ آمد و بر باد سیه داد اوراق

می نگویم سخن از اطعمه همچون به سحاق

هیچ کس را نبود خواهش دامادی من

دختر طبع مرا بسکه گرانست صداق