بکرهای سخنم را به خطا خاطب دهر

می نگویم سخن از اطعمه همچون به سحاق

هیچ کس را نبود خواهش دامادی من

دختر طبع مرا بسکه گرانست صداق

عقد نابسته دهد زود بیکره سه طلاق

به کنیزی دهم آن پردگیان را به امیر

به غلامیش گرم بخت دهد استحقاق