به کنیزی دهم آن پردگیان را به امیر

دختر طبع مرا بسکه گرانست صداق

بکرهای سخنم را به خطا خاطب دهر

عقد نابسته دهد زود بیکره سه طلاق

به غلامیش گرم بخت دهد استحقاق

اعتضاد ملک و ملک که از بدو وجود

بهتر و مهتر ازو یاد ندارد آفاق