اندر آن روزکه آهنگ محارات کنند

کز پی نقنقه پر باد نمایند اشداق

خلد ز آرایش بزم تو شود مات چنان

روستایی که به شهری گذرد در اسواق

راست چون سیل دفاق از دو طرف خبل عتاق

گوش را دمدمه کوس بدرد پرده

روح را چاشنی مرگ درآید به مذاق