گوش را دمدمه کوس بدرد پرده

روستایی که به شهری گذرد در اسواق

اندر آن روزکه آهنگ محارات کنند

راست چون سیل دفاق از دو طرف خبل عتاق

روح را چاشنی مرگ درآید به مذاق

خنجر آژده چون نجم ز هرسو طالع

تیغ صیقل زده چون برق ز هر سو براق