تیغ صیقل زده چون برق ز هر سو براق

گوش را دمدمه کوس بدرد پرده

روح را چاشنی مرگ درآید به مذاق

خنجر آژده چون نجم ز هرسو طالع

گرد با تیغ ملاصق شده و خاک به خون

چون شفق با غسق و لیل و عشی با اشراق

سرگردان را از زخم تبر درد دوار