با هم از دهشت اجفان نپذیرند اطباق

نقش آفات مصور شود اندر ابدان

شکل آجال مجسم شود اندر احداق

با تن از وحشت ارواح نگیرند الفت

تیغ تو چون ملک الموت در آن دشت بلا

کند اندر نفسی جان جهانی ازهاق

قی کند رمح تو هر خون که خورد در صف کین