اندام مهم نخل بلندست و تو عرجون

چون طایر پر ریخته کاویخته از چنگ

آیینه رخسار نگار از تو صفا یافت

با آنکه سیه روی شود آینه از زنگ

بالای بتم تاک ستاکست و تو پاشنگ

زنگی بچه فرهنگ و ادب هیچ نداند

چون شد که تو نهمار ادب گشتی و فرهنگ