چون شد که تو نهمار ادب گشتی و فرهنگ

اندام مهم نخل بلندست و تو عرجون

بالای بتم تاک ستاکست و تو پاشنگ

زنگی بچه فرهنگ و ادب هیچ نداند

صبر دل عشاق همی سنجی ازیراک

چون کفه میزان ز دو سو بینمت آونگ

بالا زده یی ساق چو زاهد که ز وسواس