با صولت کاموسی و با دولت کاووس

آجال بنالد چو تو بر رخش کشی تنگ

چون قلب همه روحی چون روح همه عقل

چون عقل همه هوشی و چون هوش همه سنگ

با شوکت جمشیدی و با حشمت هوشنگ

گرکودک بخت توکند میل ترازو

نه گنبد گردون سزدش کفه ی نارنگ