با عدل تو شاهین رمد از سایه سارنگ

با راستی عدل تو در عهد تو نقاش

از بیم نیارد که کشد صورت خرچنگ

با مهر تو نسرین دمد از پنجه ضیغم

جود تو ز بسیاری بخشش نشودکم

چون دل که ز افزونی دانش نشود تنگ

با پنجه حزم تو بود دست یقین شل