چون گرز به چنگ تو بود زلزله در زنگ

با تیغ درخشان تو آتش جهد از آب

با دست درافشان توگوهر دمد از سنگ

چون تیغ به دست توبود ولوله در روم

هرجاکه سنان تو به کین شعله فروزد

خاک از تف او سوزد تا چندین فرسنگ

در حیز اقبال تو امکان شده پنهان