هرجاکه سنان تو به کین شعله فروزد

با دست درافشان توگوهر دمد از سنگ

چون تیغ به دست توبود ولوله در روم

چون گرز به چنگ تو بود زلزله در زنگ

خاک از تف او سوزد تا چندین فرسنگ

در حیز اقبال تو امکان شده پنهان

در چنبر فتراک توگردون بود آونگ