ز گرد گردان خورشید و ماه آهن رنگ

ز موی شهپر جبریل خامه اش باید

مصوری که زند صورت ترا بیرنگ

ز نعل اسبان هامون وکوه آهن پوش

ز خون و زهره ی گردان که بر زمین پاشد

گمان بری بهم آمیختند باده و بنگ

ز زخم تیر شود طاس چرخ پالاون