ز موی شهپر جبریل خامه اش باید

ز عکس روی تو گلگون شود همی شبرنگ

چو آفتاب شهاب افکنی بر اوج سپهر

به خصم چون که خدنگ افکنی ز پشت هدنگ

مصوری که زند صورت ترا بیرنگ

ز نعل اسبان هامون وکوه آهن پوش

ز گرد گردان خورشید و ماه آهن رنگ