ز عکس روی تو گلگون شود همی شبرنگ

ز پاس عدل تو شاهین به ظهر گرم تموز

ز پر خویش کند سایبان به فرق کلنگ

شب سیاه به شبرنگ اگر سوار شوی

چو آفتاب شهاب افکنی بر اوج سپهر

به خصم چون که خدنگ افکنی ز پشت هدنگ

ز موی شهپر جبریل خامه اش باید