مخمر از می و مشکت دو رخ ز خشم و غبار

دل زمانه مشبک کنی ز نیش پرنگ

زنقش نعل سم اسب پیل پیکر تو

زمین رزم شود خانه خانه چون شترنگ

مشمر از پی رزمت دو دست تا آرنگ

شها به آذربایجان تو تاکشیدی رخت

چو دود آذرپیچان شدم ز محنت و رنگ