کنون که آمدی و آمدم به حضرت تو

چو دود آذرپیچان شدم ز محنت و رنگ

تو ماه چارده بودی و شانزده ماهست

که بی تو چون مه سی روزه قامتم شده چنگ

به بزم عشرت من زهره برکشد آهنگ

چو نعمت تو قوافی از آن مکرر شد

که بی حضور توام بد دلی چو قافیه تنگ