چو نعمت تو قوافی از آن مکرر شد

که بی تو چون مه سی روزه قامتم شده چنگ

کنون که آمدی و آمدم به حضرت تو

به بزم عشرت من زهره برکشد آهنگ

که بی حضور توام بد دلی چو قافیه تنگ

هماره تا نبودگوشه گیر در پی نام

همیشه تا نبود باده خوار طالب ننگ