تا نی نزنی می نخورم چند تانی

ساقی چه نشستستی برخیز و بده مل

نایی چه شد امروزکه نی می نزنی هی

خادم که تراگفت که می می ندهی قل

تا می ندهی خوش نزیم چند تامل

ترکا تو هم از چهره خود مجمری افروز

در زلف بر او عود نه از خال قرنفل