تا می ندهی خوش نزیم چند تامل

نایی چه شد امروزکه نی می نزنی هی

خادم که تراگفت که می می ندهی قل

تا نی نزنی می نخورم چند تانی

ترکا تو هم از چهره خود مجمری افروز

در زلف بر او عود نه از خال قرنفل

هر عقده که بینی به دل تنگ من امروز