ای بس جراحتا که برو نیشتر زنند

هم خیر ازو رسد اگر از وی رسد نکال

شاه آنچه می کند همه از روی حکمتست

حالی مباش رنجه که نیکو شود مآل

تا خون مرده خیزد و بپذیرد اندمال

شاگرد کاوستادش سیلی زند به روی

خواهد معذبش که مهذب کند خصال