بهانه ایست نکو بهر بوسه اطفال

مرا ز روزه جز این دل خوشی نبد که به عید

کنم معانقه با آن غزل سرای غزال

مرا به طبع خوش آید ز روز عید که عید

چه مایه طفل سمنبر که با هزار حیل

خیال بوسه او مر مرا نمود محال

کنون خود آید و لب بهر بوسه باز کند