دوان به سوی من آمد چو مه به برج و بال

بسان سایه مر آن ترک آفتاب جبین

به هرکجاکه شدم می دویدم از دنبال

به صبح عید صیام از پی مبارکباد

بغل گشودم و از روی مکر و شید و حیل

بر او به لحن عرب بانگ برزدم که تعال

دوید و آمد و بنشست و دست من بوسید