چهر او در تتق غیب و من اینک به غیاب

گرچه آیینه بود صیقلی و آب زلال

ذات او را نتوان درک به اوهام و عقول

نسبتی دارد مانا به خدای متعال

گوهرافشان شده در مدح وی از درج مقال

به دعا ختم کنم درج ثنا راکه مراست

در ثناگفتن آن ذات نهان تنگ مجال