گرچه آیینه بود صیقلی و آب زلال

دست زرپاش چو بر جام سفالین ساید

جام زرین شود از فیض کفش جام سفال

عکس خود منع کند شخص وی از فرط عفاف

ذات او را نتوان درک به اوهام و عقول

نسبتی دارد مانا به خدای متعال

چهر او در تتق غیب و من اینک به غیاب