دست زرپاش چو بر جام سفالین ساید

با همه نورش هرگز نتوان دید جمال

حور فردوس به بزمی که کنیزان ویند

فخرها می کند ار استد در صف نعال

جام زرین شود از فیض کفش جام سفال

عکس خود منع کند شخص وی از فرط عفاف

گرچه آیینه بود صیقلی و آب زلال