که تا به حشر مصون باد از فنا و زوال

زمان ماضی اگر با تو همعنان گردد

به یک رکاب زدن بگذرد ز استقبال

گرم ز ملک سلیمان بری به خطه ری

ز عقد پروین گوهر نشانمت برزین

ز موی غلمان عنبر فشانمت بر یال

مگر به یاری یزدان مرا فرود آری