بقای عمر تو بادا به دهر و پاداشن

مسیح را چه خطرگر سپه کشد دجال

به زیر ظل شهنشه که ظل بار خداست

همی ببال و بداندیش را بگوکه بنال

به دوست گنج و درم ده به حضم رنج و وبال

همیشه تا که بر آب روان نسیم صبا

کشد چو مرد مهندس دوایر و اشکال