کشد چو مرد مهندس دوایر و اشکال

بقای عمر تو بادا به دهر و پاداشن

به دوست گنج و درم ده به حضم رنج و وبال

همیشه تا که بر آب روان نسیم صبا

پر از دوایر و اشکال باد خاک درت

ز نقش بوسه حکام و سجده عمال

دل و روان تو پر باد جاودان و تهی