مانی بدان قمر که بتابد به نیمشب

من در میانه هائم و حیران خموش و لال

زین درگذر مدیح توگفتن مرا چه سود

کز هرکسی مدیح تو خوشترکند خصال

مانی بدان مطر که ببارد به خشک سال

مداح آن قمر که بود به از آن فروغ

وصاف این مطر که نکوتر ازین نوال