گفتش ای عقل از پیری به جایی بینمت.

زیور تاج تکین بد زینت فرق ینال

و اینک از خواری گهر را گر به دریا افکنی

زانزجار قرب او پهلو فرو دزدد زبال

کز خرافت بازنشناسی یمین را از شمال

خود تو صد ره گفته یی گوهر جمادی بیش نبست

بر جمادی چون نهد عزت عزیزی ذوالجلال