همچون چه چون کوه بلا از فربهی نه از ورم

باشد که نطقش چه شکر بارد که دستش چه گهر

جویدکه بختثث ن چه ظفر داردکه شخصثث چه حشم

آید که خصمش در کجا در چشم کی روز وغا

ای همچو گیتی نامجو دریا صفت با آبرو

چون باغ رضوان نیکخو چون چرخ گردان محترم

گر نام شمشیرت کسی خواند به گوش حامله