بعد از همه شاهانی و پیش از همه آری

اقطاع شود چینش از آنگونه که دیلم

ای ساحت آفاق به جود تو مزین

وی جبهه افلاک به داغ تو موسم

به بود محمدکه سپس بود ز آدم

روید سمن از خاک و می از تاک ولیکن

آن هر دو برین هر دو ز قدرند مقدم