هگام وغا خصم دغا از توگریزان

گردان ز حقارت چو یکی حلقه خاتم

بدخواه نیارد به جهان تاب عنانت

هر موی به تن گر شودش افعی و ارقم

مانند گرازان که گریزند ز ضیغم

چون غنچه ز سهم تو بدرند گریبان

چون گل شود ار رسته ز گل بهمن و رستم