چون گل شود ار رسته ز گل بهمن و رستم

هگام وغا خصم دغا از توگریزان

مانند گرازان که گریزند ز ضیغم

چون غنچه ز سهم تو بدرند گریبان

چون لاله نمایند ز تیغ تو کفن سرخ

چون سبزه گر از خاک دمد آرش و نیرم

از پویه رخش تو غباریست دماوند