که تا من چنان مدح خسرو نمایم

وز ان می که سرخست چون چشم ضیغم

به ساقی بگو تا دهد بوسه با می

به مطرب بگو تا زند زیر با بم

که از شوق نامش سخن گویم ابکم

مرا نیست کاری بجز مدح خسرو

پس از مدح شه مدح دستور اعظم