ز سودا رخت تار چون چشم شاهین

که آزادگشتت تن از تب دل از غم

تنت زآتش تب چنان بد گدازان

که جان شریر از شرار جهنم

ز صفرا لبت تلخ چون زهر ارقم

بگفتم نخستین از آنم گرامی

که هستم ثناخوان شاه معظم