ز صفرا لبت تلخ چون زهر ارقم

تنت زآتش تب چنان بد گدازان

که جان شریر از شرار جهنم

ز سودا رخت تار چون چشم شاهین

بگفتم نخستین از آنم گرامی

که هستم ثناخوان شاه معظم

و دیگر تب از پیکرم زان جدا شد