کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 17

گاهت به گاه دادم و آب و علف به وقت

چهرهٔ قاآنیشاعر
قالبقصیده

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 14

    کاهت گهی به نقد گرفتم گهی به وام

    #
  2. 15

    هرگز به تازیانه بنشخودمت سرین

    #
  3. 16

    وز چنبر چدار نیفکدمت به دام

    #
  4. 17

    گاهت به گاه دادم و آب و علف به وقت

    انتخاب‌شده
  5. 18

    غافل نبودم از تو به یک عمر صبح و شام

    #
  6. 19

    یک یک حقوق رفته اگر بازگویمت

    #
  7. 20

    حالی فروچکد عرق شرمت از مسام

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 17 از «قصیده شماره ۲۲۷ - در ستایش از اهل پارس و ستایش بعضی از آنها» است.