حالی فروچکد عرق شرمت از مسام

گاهت به گاه دادم و آب و علف به وقت

غافل نبودم از تو به یک عمر صبح و شام

یک یک حقوق رفته اگر بازگویمت

تازی نژاد اسب من آخر حمیتی

یک ره چو تازیان به حمیت برآر نام

چون شد حمیت عربی کت ز پیش بود