خیز ای سیاه روی ترا ز رخش روستهم

یک ره چو تازیان به حمیت برآر نام

چون شد حمیت عربی کت ز پیش بود

ز اصطبل سر برآر چو شمشیر از نیام

از سم بسای مردمک دیده خصام

اسبا حقوق من به عقوق ار بدل کنی

ترسم که روزگار کشد از تو انتقام